Այդքան ծանոթ, բայց անծանոթ…

«Արա» լեռ. շատ փոքր տարիքից  գիտեմ պատմությունը և՛ Արա Գեղեցիկի, և՛ լեռան:  Կոտայքի  կամ Արագածոտնի մարզի  ճանապարհներով անցնելիս միշտ տեսել և միանգամից ճանաչել եմ, որ սա «Արա» լեռն է, բայց այսօր ես հասկացա, որ ինչքան էլ գիտեմ, միևնույն է միայն տեսողական ճանաչողությունը բավարար չէ` այն, իրոք,  քեզ համար բացահայտված համարելու  համար:
քայլարշավ
2577 մետր բարձրություն, հազարավոր քայլեր ու բացահայտումներ:  Եղանակը շատ լավ էր,բնությունը՝ զարմանահրաշ: Ծառերի տերևներն արդեն գունավորվել էին ու աշունն արդեն իրեն զգացնել էր տալիս: Ինչքա՜ն եմ սիրում աշունը: Մասուր, վայրի խաղող, վայրի հաղարջ, վայրի սալոր, անթառամ ու էլի շատ ծաղիկներ, անթիվ մորեխներ. ամեն քայլափոխին բացահայտում:

«Արա»  լեռան բարձունքը հաղթահարված է, բայց և այնպես, ոչ թե  բարձունքի նվաճում, այլ նոր և լրիվ այլ «Արա» լեռ   ինձ համար: Առավոտյան ժամը վեցն անց կեսին ջերմաչափը ինձ այդքան էլ լավ օրվա չէր նախապատրաստում, բայց քայլերս  ուղղված էին դեպի նոր բացահայտում՝ Հայաստանս նոր աչքով:

1
 

 

 

2 comments

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s